Schubben maken geen reptiel
Een schubdier kan op een kleine wandelende dennenappel lijken, maar het is een zoogdier. De overlappende schubben bestaan uit keratine, een materiaal dat ook in menselijke nagels voorkomt. Bij gevaar kan het dier zich oprollen en de zachtere onderkant met de geschubde buitenkant beschermen. Die verdediging helpt zijn vorm te verklaren, maar maakt een schubdier niet onkwetsbaar.
Gebouwd voor kleine prooien
WWF en de Pangolin Specialist Group van de IUCN beschrijven een dieet dat vooral uit mieren en termieten bestaat. Schubdieren hebben geen tanden en verzamelen hun prooi met een lange, kleverige tong. Hun klauwen helpen om insectennesten te openen. Snuit, tong, klauwen en schubben horen bij een gespecialiseerde levenswijze, niet bij een willekeurige verzameling vreemde kenmerken. Verschillende soorten leven bovendien in verschillende omgevingen. Eén illustratie kan dus niet het gedrag en leefgebied van alle schubdieren voorstellen.
De grens van een bijzondere verdediging
Oprollen beschermt niet tegen iemand die het dier simpelweg kan oppakken. Natuurbeschermingsbronnen noemen jacht en illegale handel als belangrijke bedreigingen. Bewondering hoort daarom interesse in leefgebied en bescherming te stimuleren, niet de wens om een schubdier als huisdier te houden of producten ervan te kopen. Voor Stranger Animals is het echte dier al bijzonder genoeg, zonder magische schubben, een monsterlijk karakter of één gedrag dat voor iedere soort zou gelden.