Materiał jest częścią walki
W BJJ w gi kurtka i spodnie zapewniają regulaminowe miejsca uchwytu. IBJJF wymaga nawet, aby materiał nie był tak gruby lub sztywny, że przeciwnik nie może go chwycić. Strój nie służy więc wyłącznie do ubrania zawodnika: uczestniczy w relacji między ćwiczącymi.
W no-gi ta możliwość znika. Regulamin IBJJF uznaje za przewinienie chwytanie zarówno stroju przeciwnika, jak i własnego. Rashguardu nie wolno używać jak kołnierza gi. Ten konkretny szczegół wyjaśnia zmianę lepiej niż ogólne stwierdzenie, że jeden format jest szybki, a drugi wolny.
Najpierw zapytaj o zadanie chwytu
Jako pomysł na naukę zapytaj trenera, do czego służył chwyt za materiał: ograniczał ruch, utrzymywał dystans czy zapewniał połączenie z przeciwnikiem? Potem możecie sprawdzić dozwoloną alternatywę dla tej samej sytuacji w no-gi. Nie każdy chwyt ma bezpośredni odpowiednik, a ćwiczenia nie zawsze można przenieść bez zmian.
Oglądając po jednej walce w obu formatach, zwróć uwagę na miejsca chwytów i na to, co dzieje się po ich zerwaniu. To przystępny sposób porównania, bez rozstrzygania, która wersja jest jedynym prawdziwym jiu-jitsu.
Zawody wymagają dodatkowego sprawdzenia
IBJJF publikuje osobne wymagania dla strojów gi i no-gi. Obejmują one materiały i kolory gi oraz zasady dotyczące dopasowanej koszulki i spodenek w no-gi. Strój używany na zwykłym treningu nie jest automatycznie dopuszczony do zawodów.
Dozwolone techniki zależą także od kategorii i obowiązujących zasad. Zdjęcie gi nie oznacza, że każde poddanie staje się legalne. Przed zapisaniem się sprawdź regulamin organizatora i omów wątpliwości z trenerem. Ilustracja przedstawia dwa rodzaje wyposażenia, ale nie potwierdza dopuszczenia konkretnych ubrań do rywalizacji sportowej.